Over dit project

Om eerlijk te zijn keek ik niet echt uit naar het Cronos Sinterklaasfeest. Tijdens mijn jonge bestaan bezocht ik wel vaker feesten om de goede oude man te vieren, maar daar viel voor plus-tienjarigen niet veel te beleven. Ik hoorde hier en daar dat het bij Cronos net een tikje meer was dan dat, maar echt hoge verwachtingen had ik niet meteen. Tot ik op een druilerige zaterdagnamiddag aankwam in de Waagnatie in Antwerpen, waar ik een wonderbaarlijke reis rond de wereld maakte.

Ooit al eens terug kind willen zijn? Ik wel. Dat lijkt me niet meer dan normaal. Maar wanneer ik op het Cronos Sinterklaasfeest rondloop, neemt dat gevoel zo goed als nooit af. Een vrolijke Zwarte Piet verwelkomt me meteen gretig op het festijn en verwijst me door naar de balie om in te checken voor de wereldreis die ik op het punt sta te maken. Begrijp me niet verkeerd, het thema van dit kinderfestijn is ‘reis rond de wereld’, dus een effectieve trip rond onze aardbol zit er vandaag niet in. Gelukkig biedt Cronos daar wel een waardig alternatief voor, want werkelijk alle windrichtingen komen in drie ruime zalen aan bod. Binnenkomen doe ik in een dromerige kermisruimte, compleet met draaimolen, reuzenrad en gezellige kermisversiering. Mentaal denk ik er meteen de klassieke draaiorgels bij, wat het plaatje compleet maakt. Lang blijf ik hier echter niet hangen, want meteen overdonderd door de grote kermisattracties bij de inkom, groeit mijn nieuwsgierigheid naar wat dit feest nog in petto heeft.

Het warme zuiden

Wie zich niet thuis voelt in de warme kermissfeer, komt misschien meer in zijn element in de volgende zaal waar een soort regenwoud-thema primeert. Een uitgebreide bar met frisse gratis drankjes en een andere kermisattractie –ditmaal de typische kleine Jeeps op rails die een klein parcourtje afleggen- vullen de ruimte terwijl de catering voortdurend met rijkgevulde tableaus vol exotische hapjes rondloopt. Lachende gezichten overal rondom, niet alleen van kinderen, maar ook van ouders die duidelijk meepikken van de gezellige, stressloze sfeer die in de zaal hangt. De hele zaal ademt een warme, zuiderse sfeer die ongetwijfeld welkom is op deze koude late herfstdagen.

Oost naar west

Van het warme zuiden naar het verre oosten, want de volgende zaal hangt vol Aziatisch-getinte versiering. De geur van wok en loempia dringt mijn neus binnen en een grote rode draak, die ik herken van Chinese nieuwsjaarsafbeeldingen, slingert me voorbij. Links van me, op een groot podium ongeveer centraal in het hele gebouw, zit de Sint in hoogsteigen persoon op een imposante troon. Sinterklaas, samen met een grote delegatie aan Zwarte Pieten, was blijkbaar net aangekomen en de kinderen van het Cronos-personeel aan het toespreken. Niet alle kinderen hadden hun volle aandacht voor de goede man, want her en der staan kleine kraampjes waar je met drones kan vliegen of je je kan laten schminken. Terwijl de Sint de eer wegsteelt van de meeste van die kraampjes, loop ik verder van het verre oosten naar het wilde westen, waar een heus klein dorp decor staat voor nog enkele andere randactiviteiten. Aan de rand van de zaal kan je pijl en boog schieten, terwijl her en der geknutseld wordt en een mechanische stier haalt het rodeo-beest in de Sinterklaasfeest-gasten naar boven. De verschillende windstreken in deze reis rond de wereld liggen dan misschien wel dicht bij elkaar, maar er is zonder twijfel overal voldoende te beleven.

IJsparadijs

Alsof de draaimolen, mechanische stier en tientallen kleine kraampjes niet indukwekkend genoeg waren, prijkt het pronkstuk van het feest achterin de Waagnatie, in het zogenaamde koude noorden. Ik moet even twee keer kijken wanneer ik enkele meters verderop iemand voorbij zie glijden alsof hij op ijs staat. Mijn tweede blik bevestigt ook meteen dat dat effectief het geval is, want het koude noorden biedt plaats voor een heuse binnenschaatspiste zoals je die misschien op de markt van je typische Vlaamse grootstad naar keuze zou verwachten. Schaatsen kan je probleemloos rechts van de piste uitlenen en het ijs blijkt al heerlijk volgepakt met kinderen terwijl de papa’s aan de rand van de ijsbaan van een lekker pintje genieten. Onder het mom van ‘save the best for last’ is de ijspiste ook meteen de laatste attractie in de bomvolle Waagnatie die intussen meer weg heeft van een binnenspeeltuin in de grootorde van Plopsaland De Panne. Na het bezichtigen van het volledige speelparadijs, begin ik de zoektocht naar Katrien Van Houwenhove die samen met collega Christel Fierens het festijn organiseert. Lang hoef ik niet te zoeken, want ik tref haar bij de fotostand aan waar bezoekers hun foto van hun Sint-bezoek op kunnen halen.

Van helpende hand naar organisatrice

‘Normaal regel ik binnen Cronos de bedrijfswagens, maar daarnaast engageer ik me intussen toch al zo een vijftien jaar voor de organisatie van het Sinterklaasfeest’, vertelt Van Houwenhove me wanneer we ons even van al het feestgedruis afzonderen. ‘Ik ben er eigenlijk zelf gewoon als helpende hand ingerold. Vroeger deden we werkelijk alles zelf. Dan maakten we zelf hapjes voor de gasten en regelden we verpakking van alle cadeaus en dergelijke. Toen werkten er nog niet zoveel mensen bij de Cronos Groep, natuurlijk, maar intussen organiseren we het al voor een pak meer kinderen waardoor die praktische klusjes stilaan overgingen naar het organiseren van een groot feest als dit.’ Ik kan het niet laten mijn eerste indruk van het feest met haar te delen. Wanneer ik vertel over het ongeloof waarmee ik op het evenement aankwam, glimlacht ze spontaan. ‘Er zijn niet veel feesten meer voor de hele Cronos Groep, waardoor het bij deze gelegenheid een beetje meer mag zijn. Gelukkig werken we voor de organisatie heel nauw samen met het evenementenbureau Balthazar, waardoor we ons over de praktische zaken niet teveel zorgen meer moeten maken. Anders zou ik amper nog aan mijn gewone taak bij Cronos komen, denk ik.’

Niet voor altijd

Als je een evenement als het Cronos Sinterklaasfeest organiseert, ligt de lat wel heel hoog om jezelf te overtreffen. Daarom vraag ik aan Katrien Van Houwenhove wat ze in de toekomst nog wil bereiken met de traditie. ‘Doordat we voor steeds meer werknemers het feest organiseren, weten we dat het Sinterklaasfeest niet zal kunnen blijven doorgaan. Wanneer de laatste editie net zal vallen, weten we nog niet, maar afsluiten willen we zeker wel in stijl doen. We hebben al een leuk idee waar we al een tijdje mee spelen, maar wat dat net is, houden we nu liever nog even voor onszelf. Ik hoop in ieder geval dat we nog enkele jaren verder kunnen blijven doen met het feest, voor het effectief te groot wordt om vanuit de Cronos Groep zelf te organiseren. Het feest is nu al zo een groot succes dat zelfs kinderen tot vijftien jaar nog graag komen. Ook collega’s zonder kinderen passeren hier graag eens tijdens de festiviteiten. Hopelijk kunnen we dat nog even volhouden.’

Gewoon is maar saai

Ik bedank Katrien voor haar gastvrijheid en de kostbare tijd die ze voor mij wou vrijmaken en keer nog even terug naar de ruime hallen van de Waagnatie waar ik Cronos-oprichter Jef De Wit, duidelijk in zijn element, tegen het lijf loop. Ik kan het niet laten om aan hem te vragen waarom er net zoveel moeite in dit feest gestoken wordt. ‘Vanuit Cronos organiseren we al jaar en dag een feest voor Sinterklaas. Vroeger ging de Sint bij iedere Cronosiet thuis langs om cadeautjes te brengen, maar dat werd een beetje teveel werk om nog haalbaar te blijven. Dan zijn we feesten beginnen organiseren, eerst in een binnenspeeltuin en dan later op andere locaties. Nu is een Sinterklaasfeest organiseren waar de Sint op een troon zit en een rij kinderen voor hem aanschuiven niet zo buitengewoon, maar dat is maar saai, niet? Ik heb liever dat de kinderen zich een hele dag door kunnen amuseren en dat er voldoende pret te beleven valt, ook naast het bezoekje aan Sinterklaas. De Sint is dus een beetje bijzaak.’ Voor ik verder kan vragen, klampt een filmploeg van de regionale televisie de Cronos-oprichter vast voor een klein interview. Toch kan ik niet anders dan de man gelijk geven. Tegenover alle andere Sinterklaasfeesten die ik ooit al zag, is dit pas echt een klein paradijs op aarde. Vertelde ik je al dat ik soms terug een kind wil zijn? Juist… Oh, kijk, een reuzenrad!

Categorie
Initiatieven